Sna laethanta tosaigh de tatú, rinneadh snáthaidí as ábhair mar chnámh, adhmad, nó miotal agus bhí siad ceangailte le láimhseáil don ealaíontóir tatú le húsáid. Is minic nach raibh beacht ag na huirlisí primitive seo agus d'fhéadfadh siad a bheith pianmhar don duine a bhí ag fáil tattooed.
De réir mar a bhí an -tóir ar tatú agus príomhshrutha, d'fhás an gá le huirlisí níos sofaisticiúla. Go déanach sa 19ú haois, rinne Samuel O'Reilly paitinniú ar an gcéad mheaisín tattoo leictreach, a d'athraigh an tionscal. Cheadaigh an meaisín seo tatú níos cruinne agus níos comhsheasmhaí, ag déanamh an phróisis níos tapúla agus níos lú pianmhar.
Ó shin i leith, lean meaisíní tattoo ag forbairt, le dul chun cinn sa teicneolaíocht agus sa dearadh as ar tháinig uirlisí níos éifeachtaí agus níos compordaí d'ealaíontóirí tattoo le húsáid. Sa lá atá inniu ann, is minic a dhéantar meaisíní tattoo as ábhair éadroma amhail alúmanam agus suíomhanna inchoigeartaithe le haghaidh doimhneachta luais agus snáthaide, rud a fhágann go bhfuil níos mó smachta agus saincheaptha ann.
Chomh maith le feabhsuithe i meaisíní tatú, chuir dul chun cinn i ndúch tattoo agus i gcleachtais sláintíochta le héabhlóid na n -uirlisí tatú. Mar gheall ar dhúch ardcháilíochta atá sábháilte don chraiceann agus fócas níos mó ar ghlaineacht agus steiriliú tá an próiseas tatú níos sábháilte, níos éasca agus níos inrochtana ag lucht féachana níos leithne.
Tríd is tríd, tá na hathruithe ar uirlisí tatú tar éis an fhoirm ealaíne a dhéanamh níos cruinne, níos compordaí agus níos áisiúla. De réir mar a leanann an teicneolaíocht ar aghaidh, is féidir linn a bheith ag súil le níos mó nuálaíochtaí in uirlisí tatú a fheabhsóidh an taithí tatú ar ealaíontóirí agus ar chliaint araon.
